Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/6488 K.2019/234

...vekili avukat ... ile 1-..., 2-... Hotel Turz. İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ..., 3-... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26/09/2014 tarih ve 2014/548-2014/259 sayılı hükmün Dairemizin 17/04/2017 tarih ve 2016/29959-2017/4605 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı şirket, davalı ...' in sahibi olduğu davalı müteahhit şirketten 4 adet bağımsız bölüm satın aldığını, ödediği parayı da bu 4 daire için ödediğini ancak dairelerden üçü devredildiği halde bir tanesinin devredilmediğini, söz konusu dairenin tapusunun iptali ile adına tescilini bu mümkün değilse dairenin dava tarihindeki değerinin belirlenerek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesiyle de talebini ve dayanağını değiştirmiş, üç daire için ödenmesi gereken tutarın 180.000,00 TL olduğunu, fazla ödeme yaptığını fazladan ödediği 225.487,00 TL'nin davalılardan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımının dolduğundan bahisle davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.04.2017 tarih ve 2016/29959 esas, 2017/4605 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan davacının diğer karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

2-Dava, gayrimenkul satış sözleşmesinden kaynaklı fazla ödenen bedelin iadesi talebine ilişkin olup, davacı verdiği ıslah dilekçesiyle üç daire için anlaşmaya varılan 180.000,00 Tl yerine dört daire için fazladan ödeme yaptığını, üç dairenin kendisine devredildiğini, fazla ödediği kısmın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalılar ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı def' ini öne sürmüşlerdir.

Mahkemece, en son ödeme tarihi öğrenme tarihi sayılarak 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık her ne kadar sebepsiz zenginleşmeye ilişkin olsa da taşınmaz satışından kaynaklanmaktadır.

Davacı sebepsiz zenginleşmenin temelini oluşturan gayrimenkul satış sözleşmesine dayandığından uygulanması gereken zamanaşımı süresi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 146. maddesinde (eski BK m.125) öngörülen on yıllık zamanaşımı süresidir.

O halde, mahkemece, bu süreye göre değerlendirme yapılması ve zamanaşımı süresi dava tarihi itibariyle henüz dolmadığından, taraf delilleri toplanıp, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 17.04.2017 tarih ve 2016/29959 esas, 2017/4605 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.