KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2017/7502 E., 2018/1411 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından, davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, serbest muhasebeci olduğunu, davalının ödemediği muhasebe ve kayyum ücretleri sebebiyle ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5415 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, ancak davalının yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu da dikkate alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Davacı, muhasebe ve kayyum hizmetine ilişkin ücretinin ödenmediği gerekçesiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle davacının muhasebe hizmetine ilişkin ücret talep edemeyeceği, davalı şirkete verilen kayyumluk hizmeti nedeniyle ise 2.200,00TL ücrete hak kazandığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı, icra takibinde kayyumluk ücretine ilişkin talebini 1.770,00TL olarak göstermek suretiyle bu kalem alacak yönünden alacak talebini sınırlandırmıştır. Hakim iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, talepten fazlaya karar veremez(HMK m.26). Öyle olunca mahkemece davacının talebi dikkate alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken talebin aşılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre, tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2017/7502, K. 2018/1411, 7 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama