Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/8128 K.2020/3166

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada taraflar avukatınca, birleşen davada davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl ve birleşen dava ile ... Milli Parkı içerisinde enerji nakil hattı kullanımı için davalı ...'a kullanım izni verildiğini,ilgili işletmenin 13.3.2008 tarihinde ... şirketine devredildiğini, kullanım izni karşılığı ödenmesi gereken bedelin bir kısmının ödenmediğini, bu nedenle devir tarihine kadar olan borçlardan davalı ...'ın, devir tarihinden sonraki borçlardan davalı ...'in sorumlu olduğunu ileri sürerek 4.979,75 TL'nin davalı ... şirketinden 31.12.2010 tarihinden itibaren, 2.391,21 TL'nin davalı ...'tan dava tarihinden itibaren 6183 sayılı yasaya göre işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile alacağını toplam 11.327,07 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Asıl davada davacı ve davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş yönünden yaılan temyiz incelemesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı tarafın yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Birleşen davada davacı ve davalı ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı karan uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyizi istenen ve mahkemece kabul edilen miktar 1.201,19 TL olup karar tarihi (16.12.2015) itibariyle 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.