Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/8871 K.2017/12848

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının sahibi bulunduğu ticari takside 30.09.2001-16.06.2006 tarihleri arasında saat 07:00-20:00 saatleri arasında günlük 100 TL ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir neden gösterilmeden feshedildiğini, dini ve milli bayramlarda, remi tatil günlerinde de sürekli çalıştığını, ücretli izne hiç ayrılmadığını ve bu çalışmalar karşılığında kendisine herhangi bir ücret ödemesi yapılmadığını ileri sürerek iş sözleşmesinin haksız feshedilmesi nedeniyle 8.000,00 TL kıdem tazminatı, 4.700,00 TL ihbar tazminatı, 200,00 TL ücretli izin alacağı, 200,00 TL fazla mesai alacağı,

100,00 TL resmi tatil ücreti alacağı olmak üzere toplam 13.200,00 TL’nin fesih tarihinden itibaren ihbar tazminatı için yasal faiz, diğer alacaklar yönünden mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının çalıştığı dönemde kiralama yolu ile çalışma yaptığını, ... ve ... Odasında ticari taksi şoförü olarak kayıtlı olduğunu, 507 sayılı ... ve ... Kanununa göre ticari taksi şoförünün de ... olarak kabul edildiğini beyan ederek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, İş Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait ticari takside 2001 ve 2006 yıllarında günlük ücretle çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız feshedilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, resmi tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödenmesi amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davalının ... sayılmayacağı ve taraflar arasındaki ilişkinin işçi-işveren ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle İş Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmiştir. Taraflar arasında görülen ...

İş Mahkemesi’nin 2007/595 E.-2009/170 K. sayılı dosyası üzerinde yapılan yargılama sonucunda, dava konusu dönemde araçta üç kişiden az çalışan olduğunun anlaşıldığı, İş Kanunu 4. maddesi göndermesi ile 5362 S.K. 3-a maddesi uyarınca görevsizlik kararı verildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmaktadır. Önceki davada yapılan bu tespit dikkate alındığında uyuşmazlığın çözümünde İş Mahkemesi görevli olmayıp genel mahkemeler görevlidir.

O halde, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir,