Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/9707 K.2018/2603

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 28/06/2013 tarihinde mahkeme kararı ile kısıtlandığını, daha öncesinden gelen rahatsızlığı nedeni ile fiil ehliyetinin bulunmadığını ileri sürerek, 03/03/2011 tarihli 15.000,00 TL bedelli ve 28/09/2011 tarihli 10.500,00 TL bedelli tüketici kredilerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın tüm, davalı Banka’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kısıtlı olması nedeni ile kullandığı kredilerden kaynaklı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davacı davasını açarken dava değerini 25.500,00 TL olarak göstermiş olup dava reddedilmiş, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinde ise yanılgıya düşülmüştür. Karar tarihi 22.10.2014 olup, 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin üçüncü kısmına göre nispi vekalet ücreti hesabı yapılması gerekirken maktu vekalet ücreti tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.