Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/9743 K.2020/4082

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla Bergama 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 2015/633 esas 2017/44 karar sayılı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin 2017/1064-2017/1237 karar sayılı kararının süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, İzmir ili Bergama ilçesinde 27.300 m² olarak tespit edilen ormanlık alandan, şirkete ait havai telefon hattı geçirmek üzere davalı ile 19.10.1989 tarihli taahhüt senedi imzalandığını ve kendisine 49 yıllık izin hakkı verildiğini, 19.10.1989 tarihli tutanakla tesliminin yapıldığını, bu sahanın 2004 yılında 16.700 m²'lik kısmının toplanması üzerine 10.600 m² üzerinden yeni bir taahhüt senedi hazırlandığını ve teslim edildiğini, 1989 yılından 2004 yılına kadar 27.300 m², 2004 yılında yapılan güncelleme tarihinden 2013 yılına kadar 10.600 m² üzerinden davalı kuruma her yıl izin bedeli ödendiğini,

İzmir Orman Bölge Müdürlüğü'nün 2013/354 sayılı yazısı ile 10.600 m²'lik iznin iptal edilerek yeni ölçüm değeri olan 263,91 m² üzerinden yeni senedin imzalandığını, buna göre kullanılan yerin sadece 263,91 m² olduğunu, her yıl 10.336,09 m²'lik yer bakımından fazla tahsilat yapıldığını belirterek, bu nedenle 2005-2012 yılları arasında davalıca fazla tahsil edilen 57.278,81 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren başlayarak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, sanki usulsüz işlem yapılmış gibi dava açıldığını, oysa davacının artık teknolojik sebeplerle topladığı alanların geriye dönük bedellerini almaya çalıştığını, yerlerin iki taraflı teknik ölçüm ile teslim edildiğini, davacının kendi ölçümlediği sahaları Bakanlık oluru ile kendilerine teslim ettiklerini, talep eden kurumun projesine ve talebine göre karar verildiğini, tek taraflı ölçüm yapılmadığını, davacının hatları ne zaman topladığının belirlenebilir olmadığını, bu metrajı idarenin sayısallaştırma ölçümlerine kadar kullanmaya devam ettiğini, teslim tesellüm tutanağı olduğunu ve miktarı itirazsız olarak devraldığını, ödemeleri de itirazsız yaptığını, işlemlerin resen yapılmadığını sahada beraber yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile 57.278,81-TL'nin 22/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; davalı tarafın istinaf başvurusu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi tarafından incelenerek,

sözleşme konusu yerin belirlenen miktarı ile kullanıldığı iddia olunan yerin miktarı gözetildiğinde, davacının eksik olunduğu iddia olunan yeri farketmemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği, davacının dava tarihi itibariyle 9 yıl sonra sözleşmeye konu yerin 10.600 m² olmayıp 263,91 m² olduğunu iddia etmesinin objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğu, sözleşmeye konu alanın geçerli teslim tesellüm tutanağı ile davacıya teslim edildiğinin anlaşılması gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı bulunduğu, davalının istinaf talebinin yerinde olduğu sonuç ve kanaatine varılarak,

davalının istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiş; bu kez davacı taraf temyiz talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.