Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2018/1088 K.2018/7485

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 08.08.2012 tarihinde davalı şirketten 76.418,16 TL karşılığında 0 km ... markalı araç satın aldığını, araç bedelinin 27.000 TL'sini peşin, 49.418,016 TL'sini de diğer davalı ... ..

Tüketici Finansmanı A.Ş’den alınan kredi ile ödediğini, aracı satın aldıktan kısa bir süre sonra arızaların ortaya çıkmaya başladığını, farklı tarihlerde “gösterge ekranında ısıtma lambası yanıyor”, “motor egzoz uyarı ikazı yanıyor, araç çekişten düşüyor” şikayeti ile servise götürdüğünü, onarım hakkını kullanmasına rağmen garanti süresi içinde arızaların sık sık tekrarladığını, davalıya ihtarname göndererek aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini istediğini, ancak sonuç alamadığını, krediyi veren diğer davalının da ayıplı maldan müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek aracın ayıptan ari misli ile değiştirilmesine,

aksi halde satış tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte araç bedelinin ve 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 2012 model ... marka aracın takyidatlarından ari olarak davalılara iade edilerek aynı marka model aracın davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek Mahkemece, gerekçe kısmında manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında bu yönde olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. Mahkemece, gerekçede tefhim edilen hükme aykırı hüküm kurularak gerekçe ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.