Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2018/1375 K.2019/1310

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı asıl davada, davalının güvenlik işlerinin sağlanması için açmış olduğu ihaleyi kazandığını, taraflar arasında 22.11.2007 tarihinde tip hizmet sözleşmesi imzalandığını, davalının ödemelerini geciktirdiğini, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını, bazı ödemelerin ise hiç yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 50.000,00TL manevi, 450.000,00TL maddi tazminat olarak toplam 500.000,00TL’nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davada ise,

asıl davada katlanılan finansman giderleri için 89.872,69TL asıl alacak 1.593,00TL işlemiş faizi ile geç ödeme nedeniyle gecikmiş ... primleri yapılandırma faizi 61.997,54TL, vergi borçları yapılandırma faizi 102.044,00TL, girilemeyen ihaleden kaynaklı kar kaybı bedeli 1.003.956,00TL talep edebileceklerinin anlaşıldığını, bu alacak kalemlerinin toplam tutarının 1.259.461,06TL olduğunu, 450.000,99TL'sine asıl davada hükmedildiğini ileri sürerek; aradaki fark olan 809.461,06TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, bilahare talebini ıslah ederek,

dayandığı vakıalar aynı olmakla birlikte buradaki talebinin TBK'nin 122. maddesinde düzenlenen munzam zararın tazmini olduğunu belirterek, şimdilik 10.000,00TL munzam zarar alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizin 5.3.2015 tarihli ilamı ile, davacı tarafından sözleşme ayakta tutularak aynen ifa istenmiş olup, davacının başkaca talepte bulunamayacağı, davacının sadece geç ödeme nedeniyle gecikme faizi isteyebileceğinin kabulü ile diğer kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, uyulan bozma ilamı gereğince yapılan yargılama sonucunda mahkemece;

asıl davadaki maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile 161.948,17TL gecikme tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte taraflar arasında düzenlenmiş 20.09.2013 tarihli sulh ibra ve borç tasfiye protokolü doğrultusunda yapılan ödemeler ile mükerrerlik oluşturmamak kaydıyla davalıdan tahsiline, birleşen davanın ise derdestlik nedeniyle usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı asıl davada, davalının güvenlik işlerinin sağlanması için açmış olduğu ihaleyi kazandığını, taraflar arasında hizmet sözleşmesi imzalandığını, davalının ödemelerini geciktirdiğini ileri sürerek, uğradığı maddi ve manevi zararının tazmini istemiş, birleşen davada ise munzam zarar talebinde bulunmuştur.

Davacı birleşen davayı ilk olarak asıl davaya ek dava olarak açmış, sonrasında ıslah ederek dayandığı maddi vakıaların aynı olduğunu belirterek asıl davaya konu edilen aynı alacak kalemlerini munzam zarar olarak talep ettiğini bildirmiştir.

Oysa ki davacının birleşen davaya konu ettiği alacak kalemleri, asıl davaya da konu edilmiş olup, uyulan bozma ilamı gereğince davacı sadece geç ödeme nedeniyle gecikme tazminatı isteyebileceği, diğer alacak kalemlerini talep edemeyeceğinden birleşen davanın esastan reddi gerekir.

Bu durumda mahkemece birleşen davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde birleşen davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. 3-Mahkemece, asıl davaya ilişkin olarak reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 23.233,11TL vekalet ücretine yargılama sırasında kendisini bir vekil ile temsil ettiren davalı lehine hükmedilmesi gerekirken bu hususta maddi hata yapılarak davacı lehine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.