Davacı şirket, davalı idarenin düzenlediği ihaleler sonrasında imzalanan sözleşmeler uyarınca hizmet vermeyi üstlendiğini, ihale sonrası sözleşmenin ifasının devam ettiği sırada ülke ve dünya genelinde oluşan kuraklık nedeniyle gıda fiyatlarının öngörülemeyecek şekilde artması nedeniyle sıkıntıya düştüğünü, davalı ile yapılan sözlü görüşmelerden sonuç alınamamasına rağmen hizmeti aksatmadıklarını, gıda ürünleri aldığı tedarikçilere hak edişlerini temlik etmelerine rağmen idarenin bu temlikleri kabul etmediği ve temlik alanlara ödeme yapmadığını, bu durumun şirketlerini daha da sıkıntıya düşürdüğünü,
30.09.2007 tarihinde yemek hizmeti vermeyi sonlandıracaklarına dair dilekçe verdiklerini, davalı idarenin başka bir firma ile anlaşıncaya kadar hizmet vermeye devam ettiklerini, sözleşmenin ifası sırasında davalı idarenin ürünlerin geç geldiği gibi sebeplerden dolayı ceza uyguladığını ve bu cezaları hak edişlerinden kestiğini, cezaların yasal olmadığını,
davalı idarenin hem kuraklıktan kaynaklanan mücbir sebebi hem de kuraklık yönünden 2007 yılı için Bakanlar Kurulunun 04.07.2007 tarih ve 26572 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 2007/12339 sayılı kararını gözardı ederek sözleşmenin ifa edilememesini haksız fesih sayarak kesin teminat mektuplarını irat kaydetmesi ve hak edişleri ödememesi nedeniyle şirketlerinin sıkıntıya girmesinden dolayı borçlarını ödeyemez hale geldiklerini ve çeşitli icra takiplerinden dolayı şirketin taşınmazlarının rayiç bedellerinin altında satıldığını, davalı idarenin bu uygulamaları ve sözleşme dışı nedenlerle zarara uğradığını ileri sürerek,
fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin feshinden dolayı ihale yasağına girip iş yapamadıklarından doğan kazanç kaybı ve uğranan 20.000.000 TL müspet zarar ile 2.000.000 TL menfi zararın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, aynı konuda İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/360 Esas, 2013/334 Karar sayılı dosyasında verilen ve kararın kesinleştiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.
İlk derece mahkemesince, davacının İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/360 esas sayılı dosyasında verdiği dava dilekçesinde sözleşmenin feshinin haksız olduğundan bahisle uğradığı zarar ile mahrum kaldığı kazanç kaybını istediği, eldeki davada verilen dava dilekçesi ile de aynı sözleşmelerin haksız yere feshedildiği,
bu fesih nedeniyle maddi durumunun sıkıntıya düşmesinden dolayı uğradığı zarar ile sözleşmeler nedeniyle mahrum kaldığı kazanç kaybını talep ettiği, davacının her iki dava dosyasında aynı sözleşmelerin haksız feshedildiğini ileri sürerek müspet ve menfi zararlarının tahsilini talep ettiği, bu itibarla her iki davanın tarafları, konusu ve sebebinin aynı olduğu,
davacının aynı talepler hakkında açtığı davanın İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 01.07.2013 gün ve 2012/360 esas, 2013/334 sayılı kararı ile reddedildiği ve kararın kesinleştiği gerekçesiyle, davanın HMK'nun 114/1-i ve 115/2 maddeleri gereğince kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 23,00 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.