Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2018/163 K.2018/2539

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 11.09.2006- 29.06.2008 tarihleri arasında toplam 141.695,80 TL tutarında kömür satın aldığını, bu paranın 112.420,00 TL’sini ödediğini kalan 29.275,80 TL’yi ödemediğini, gerek faturalarda gerekse davalıyla akdedilen sözleşmede vadesinde ödenmeyen faturalara aylık % 4 vade farkı uygulanacağının kararlaştırıldığını, alacağını tahsil için yaptığı icra takibinin davalının itirazı sebebiyle durduğunu 29.275,00 TL fatura alacağının 15.12.2008 tarihinden itibaren, 25.000,00 TL vade farkının da dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı siteye fatura karşılığında kömür sattığını, alınan kömür bedelinin kısmen ödendiğini, kalan kısmın ödenmediğini, sözleşmede ve faturalarda ödenmeyen kısma % 4 vade farkı uygulanacağının kararlaştırıldığını bu nedenle fatura alacağı ile vade farkının tahsilini istemiş, davalı, davacının iddia edilen miktarda mal teslim etmediğini, kömür alındığı dönemdeki yönetici hakkında görevi kötüye kullanmak suçu nedeniyle ceza davası açıldığını, davacıya borçlarının olmadığını, vade farkı talep edilemeyeceğini ve alacağın yazılı delili ile ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişinin 137.627,80 TL tutarındaki 24 adet faturanın her iki tarafın defterinde kayıtlı olduğu, buna mukabil davacının defterinde kayıtlı olan 29.06.2008 tarih ve 75562 numaralı 1.948,80 TL tutarındaki kömür faturasının ve 30.10.2008 tarihli 75571 numaralı 29.597,77 TL tutarındaki vade farkı faturasının davalının işletme hesabı defterinde kayıtlı olmadığını bildirdiğini, bilirkişinin yapmış olduğu tespitlerden uyuşmazlığın vade farkı faturasından çıktığının anlaşıldığını, davalının defterlerinde kömür borcu ödenmiş göründüğü,

Borçlar Kanunu 113. maddesi uyarınca asıl borç tediye veya sair surette ortadan kalkınca ekleri de sona ereceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar bilirkişi raporu ve ek rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı bu rapora itiraz etmiştir. Rapora karşı itiraz karşılanmamıştır. Bilirkişi raporu mevcut haliyle davacının itirazlarını karşılamadığı gibi taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Hal böyle olunca, davacının rapora itirazları da göz önünde bulundurularak konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak tüm defter ve belgeler incelenerek, tarafların iddia ve savunmalarını karşılayan Mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı rapor aldırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.