Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2018/2551 K.2018/7201

... İşletmeleri Otomotiv Reklam İnşaat Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekili avukat... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06/04/2016 gün ve 2014/401-2016/112 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 2.835,00 TL asıl alacak, 673,88 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 3.508,88 TL’nın tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan takibe vaki itirazın iptaline karar verilmesi isteminde bulunmuş, mahkemece 6.4.2016 tarihli kararında davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyiz edilen miktar 1.000,00 TL olup, karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.