Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2018/4291 K.2020/2729

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mülkiyeti hazineye ait olan ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 1521 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde Hazine tarafından 49 yıl süre ile davalılardan ... lehine tesis kurulması amacıyla irtifak hakkı tesis edildiğini, sonrasında davalı vakıf ile arasında düzenlenen protokol gereği irtifak hakkı tesisine dayanak amacın gerçekleştirilmesi için taşınmazların 10 yıl süre ile üniversiteye devrinin kararlaştırıldığını ve ...

Bakanlığı'nın olurunun alındığını, 1997 yılından bu yana amacına uygun şekilde işletilen taşınmazlarla ilgili olarak 2010 yılında ...

Bakanlığı'nın farklı bir tasarrufta bulunma gayreti içine girdiğini, davaya konu kısmın üniversiteye devredilmesinin uygun bulunmadığını yazı ile bildirdiklerini, bu yazıya istinaden protokolün iptal edildiğini, bu fesih işleminin haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu belirterek, sözleşmenin feshinin geçersizliğinin tespitini, sözleşmenin aynen devamına karar verilmesini ve muarazanın menini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

HMK'nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davanın konusuz kaldığından bahisle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, gerekçeli kararda, “irtifak hakkına konu olan taşınmazın kullanımının, irtifak amacı doğrultusunda davacı Üniversiteye devrine- kiralanmasına, intifasına- ilişkin olarak akdedilen 10/01/2007’de sonra eren ilk 10 yıllık sözleşmeden sonra 04/02/2008 tarihinde davacı ile davalı arasında akdedilen ikinci 10 yıllık sözleşmenin feshine ilişkin davalı yancı yaratılan muarazanın yerinde olmadığı,

davalı yanca gerçekleştirildiği belirtilen feshin haklı bulanmadığı” denilmek suretiyle davanın kabulüne yönelik gerekçe yazılmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.