Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2018/5232 K.2019/12765

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz eden davalı ... ve vekili avukat ... ile davacı vekili ...'ün gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya davalarını takip etmesi için 26.12.2007 tarihinde vekalet verip ücret sözleşmesi imzaladığını, davalıya toplam 72.425,00 TL masraf ve 15.000,00 TL vekalet ücreti ödediğini, davalının daha sonra avukatlık ücret sözleşmesinde sayılarak bedeli ödenmiş olan davalar için tekrar ücret talep ettiğini, tahsil olmamış icra dosyaları için ücret talep ettiğini, yapmamış olduğu işler için ücret talep ettiğini, davalıyı 23.09.2009 tarihinde azlettiğini,

davalı haklı sebeplerle azledildiğinden davalının vekalet ücretine hak kazanmamış olup masraf avansı olarak almış olduğu paraları keserek almış olduğu vekalet ücretini iade etmesi gerektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 17.04.2012 tarihli dilekçesi ile talebini 47.183,80 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, ilk olarak davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece gerekçenin kendi içerisinde çelişki yaratıldığı gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrasında mahkemece bu kez davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece kararın gerekçe kısmında davacı lehine 48.183,80TL alacağa hükmedildiği kabul edilirken, hüküm kurulurken 47.183,80 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir. 2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.