Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2019/232 K.2019/594

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...'ın 20/10/2004 tarihinde bakkaldan almış olduğu iki adet ... marka maden suyunun şişesinin patlaması sonucu kırılan camların sol güzüne geldiğini, kırılan bu camların gözüne batması nedeniyle gözünün yaralandığını, yapılan bütün tedavilerin sonuç vermediğini, sol güzünün görme yeteneğinin kaybettiğini, olay nedeniyle Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/28 Esas ve 2006/28 Karar sayılı ilamı ile gözünde meydana gelen uzuv kaybının davalı şirketin üretmiş olduğu ...a marka maden suyu şişesinin patlaması sonucu meydana geldiği madde vakıa olarak tespit edildiğini ve kararın kesinleştiğini, ...

Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanelerinin 17/01/2005 tarih ve 963/3068 sayılı raporunda ...lı'nın sol gözünden uzuv tatili söz konusu olduğuna ilişkin raporun da mevcut olduğunu, davalı şirketin üretmiş olduğu ... marka maden suyu şişesinin patlaması sonucu gözünde uzuv tatili söz konusu olduğunu, gözünün artık hiç göremeyeceğini, sürekli olarak sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak üzere 5.000,00-TL maddi tazminatın, yine gözünün artık hiçbir zaman görmeyecek olması nedeniyle 15.000,00-TL manevi tazminatın, davacılar ... ve ...'nın, ...'in anne ve babası olduğunu,

olay nedeniyle çok üzüldüklerini ve psikolojilerinin bozulduğunu, bu nedenle baba ... için 15.000,00-TL, anne ... için 15.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; bilirkişi raporu sonrasında ... için maddi tazminat talebini 148.678,70-TL’ye yükselmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 90.000,00-TL maddi tazminatın harç tamamlama talebi olan 03/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılardan ...LI'ya ödenmesine, 10.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...LI'ya ödenmesine, 10.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya ödenmesine, 10.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, küçük bir çocuğun bakkaldan aldığı sodaları eve götürürken yolda patlaması sonucu kırık cam parçalarının gözüne gelmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, takdiri indirim kullanılarak davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar vermiştir.

Davacı dava dilekçesinde 5.000,00-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare talebini ıslah dilekçesiyle 148.678,70-TL'ye yükseltmiştir. Mahkemece, takdiri indirim kullanılarak maddi tazminat talebinin 90.000,00-TL üzerinden kısmen kabulüne ve harç tamamlama talebi olan 03.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Ancak; dava haksız fiilden doğmakla birlikte davacıların faiz başlanğıcı yönünden temyiz talebindeki beyanları gözetilerek, hükmedilen 90.000,00-TL’ye dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken, kısmen kabul kararı verilen 90.000,00-TL’nin tamamına harç tamamlama talebi olan 03/12/2015 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

3-Mahkemece; maddi tazminat talebi yönünden resen takdiri indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, reddedilen maddi tazminat talebinde takdiri indirim kullanılması sebebiyle gerçek anlamda reddedilen kısım bulunmadığından yargılama gideri hesabında bu husus gözetilerek davacı tarafın yaptığı yargılama giderlerinin tümden davalıya yükletilmesine karar verilmesi gerekirken,

maddi tazminat miktarına ilişkin reddedilen kısım haksız görülmek suretiyle hükmün 13. bendinde ve 14. bendinde yer alan hesaplarda kabul ve red oranı dikkate alınarak ve yine 15. bentte yer alan taraf sıfatı bulunmayan ihbar olunan tarafından yapılan masraflara ilişkin de kabul ve red oranı dikkate alınarak davacıya masraf yükletilmesi hatalıdır.

Öte yandan manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesi sebebiyle bu yönden yargılama giderlerinin kabul ve red oranı gözetilerek taraflara yüklenmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

4-Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve davada taraf sıfatı bulunmayan ihbar olunan lehine reddedilen maddi tazminat ve reddedilen manevi tazminat bakımından ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa ki, ihbar olunan davada taraf olmadığından lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, hükmün 9. ve 12. bendinde ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

5-Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve hükmün 6. bendinde 6502 sayılı Tüketici Kanununun 73/2 maddesi gereği tüketicinin davalarda harçtan muaf olması nedeniyle davacı tarafından yatırılan harçların davacılara iadesine, karar verilmiştir. Oysa ki davalı taraf harçtan muaf olmayıp, harçtan sorumlu olacağından kabul edilen miktarlar üzerinden hesaplanacak harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesine gerekirken davalı aleyhine harca karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.