Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2019/5255 K.2019/10725

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 1. Asliye Hukuk Mahkamesince verilen 2017/384 esas 2018/599 karar sayılı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2019/688-2019/1118 karar sayılı kararının süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Fetö Terör Örgütü ile ilgili yürütülen soruşturmalar çerçevesinde 01.03.2017 tarihinde faaliyet izninin iptal edildiğini, davalı kurumun bunun üzerine aralarında bulunan sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, teminat mektuplarını paraya çevirdiğini, hakedişlerine el koyduğunu, söz konusu terörist yapı ile herhangi bir ilgisi olmadığını, yaptıkları müracaat sonucunda 14.03.2017 tarihinde faaliyet izin belgelerinin baştan itibaren geçerli olduğu yönünde kendilerine bildirim yapıldığını,

bu aşamada idarenin sözleşmeyi feshetmesine rağmen fesih gerekçesinin ortadan kalkması nedeni ile en azından paraya çevirmiş olduğu-el koyduğu teminat mektubu bedellerini, teminat mektuplarını iade etmesi gerekirken bunu dahi yapmadığını, tam tersine sözleşmeyi devam ettirmeleri hususunda istemde bulunduğunu, ancak feshin tek taraflı ve bozucu yenilik doğuran bir hak olması, idare tarafından kullanılması, teminat mektupları ve hakedişleri ile ilgili olarak el koyma ve paraya çevirme prosedürün gerçekleştirilmesi,

faaliyet izin belgesinin iptal edilmiş sayılıp ardından bu iptalin geçersiz olduğu belgenin baştan beri geçerli olduğu hususunun dercedilmesi arasındaki dönemde çalışanların başka firmalara geçirilmesi ya da boşta kalması nedeni ile oluşan personel zafiyeti, SGK, maaş vs. hak ve alacakları ile ilgili sorunlar, bankalar nezdinde kredibilitenin ortadan kaldırılması nedeni ile girdikleri borç yükü, zarar ve ziyanları,

yine davalının şifahi görüşmelerde elde tuttukları ya da paraya çevirdikleri teminat mektubu bedellerini elde tutmaya devam edip yeni teminat mektubu talep etmesi gibi nedenlerle sözleşmeyi devam ettirme imkanının bulunmadığını ileri sürerek, şimdilik 58.000,00-TL teminat mektubu bedeli, 1.000,00-TL hakediş bedeli, 1.000,00-TL faiz yükü olmak üzere toplam 60.000,00-TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiş.

24.04.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 605.603,87-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulü ile 104.603,87-TL hakediş bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 500.000,00-TL değerindeki teminatın davalı tarafça davacıya iadesine, davacının fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; davalının istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken bakiye harcın ve davacı tarafından yatırılan harçların da davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzelterek onanması gerekmiştir.