Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2020/1415 K.2020/5354

... ile 1-..., 2-.... Müh. İnş. Elek. Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilleri avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/04/2019 tarih ve 2018/872-2019/274 sayılı hükmün davalı .... Müh. İnş. Elek. Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalı ...'ın diğer davalı şirketin hissedarı ve en büyük ortağı iken davalarını takip ettiğini, davalıların masraf ve ücreti vekalet bedeli ödemediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 500,00 TL masraf ve 9.500,00 TL ücreti vekalet olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı ... Müh. İnş. Elek. Tur. Tic. San. Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine verilmiş; hüküm davalı .... Müh. İnş. Elek. Tur. Tic. San. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı Yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyize konu edilen miktar 3.000,00 TL olup, karar tarihi (9.4.2019) itibariyle 3.200,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı Yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.