Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2020/1499 K.2020/3597

Asıl davada davacı Apartmanı Yönetimi Adına... vekili avukat ... ile davalı-bir.dos.davalısı ... vekili avukat ... ile birleşen davada davacılar ... ve diğer 11 kişi vekilleri avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 05/10/2017 tarih ve 2016/405-2017-410, birleşen İzmir 5. Tüketici Mahkemesinden verilen 26/10/2016 tarih ve 2016/2138-2016-1778 sayılı hükmün davacı birleşen dosya davacıları avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Asıl ve birleşen dava, davalı yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yapımını üstlendiği binanın eksik ve ayıplı imal edildiği iddasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 14.09.2015 tarih ve 2014/1507 esas, 2015/519 karar sayılı ilamı ile Tüketici Mahkemelerine verilen görevsizlik kararı, taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, dosya kendisine gelen İzmir 2. Tüketici Mahkemesince, 05.10.2017 tarih ve 2016/405 esas, 2017/410 karar sayılı ilamı ile, asıl davanın husumetten, birleşen davanın süresinde ayıp ihbarı yapılmadığından reddine, karar verilmiş; karara karşı, asıl ve birleşen davanın davacıları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderildiği İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 19.12.2019 tarih ve 2018/325 esas, 2019/1546 karar sayılı ilamı ile, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden önce temyiz edilmeden kesinleşmiş olsa dahi nihai bir karar verilmiş olduğundan, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen karara karşı başvurulacak kanun yolunun temyiz kanun yolu olduğundan bahisle, dosyanın Yargıtay ilgili dairesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü,

Geçici 3/2 maddesi ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, eş söyleyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve Geçici 2.maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar ile 20.07.2016 tarihinden itibaren tüm yurtta göreve başlamıştır.

Somut uyuşmazlıkta; İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, bu aşamadan sonra İzmir 2. Tüketici Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine istinaf yoluna gidilen karar, İzmir 2. Tüketici Mahkemesi’nin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 05.10.2017 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi “İstinaf“ olup, görevli mercinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine işlemsiz olarak iadesine karar verilmesi gerekmiştir.