Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2020/353 K.2020/2890

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 09.09.2011 tarihinde açılan ihaleyi kazanarak davalı İdare ile 22.09.2011 tarihli sözleşme yaptıktan sonra sözleşme gereği olan malzemeleri 22.10.2011 tarih ve 30 no.lu fatura ile birlikte idareye teslim ettiğini, sözleşmenin 12.maddesi gereğince kabulden itibaren en geç 365 gün içinde yani 22.10.2012 tarihinde ödemelerin tamamlanması gerektiğini, ancak davalının bakiye borcu ödememesinden dolayı ...

26.İcra Müdürlüğü'nün 2013/7134 E sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinde faiz başlangıç tarihinin 22.10.2012 olması gerekirken, sehven 10.01.2013 olarak yazılması nedeniyle 18.501,50 TL’lik alacak farkının olduğunu, yine icra dosyasında 3095 sayılı yasa gereğince ticari temerrüt faizi uygulanması gerekirken yasal faiz istendiğinden 12.782,50 TL bakiye faiz alacakları olduğunu belirterek toplam 31.284,00 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 18.501,50 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Davalı Üniversite haçtan muaf olduğu halde harçtan sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 437/8. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.