Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1012 K.2011/5660

Kaçırma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2005 gün ve 2005/70 Esas, 2005/439 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen mağdur ...'ye yönelik ırz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgusunun yapıldığı 03.06.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik alıkoyma ve ırza geçme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Suçun sübutuna ve niteliğine etkisi bakımından olayın diğer mağduru ...'un dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK.nun 236/3. maddesinin emredici hükmüne rağmen yaşı küçük mağdur ...'ın tanık olarak dinlenmesi sırasında, psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişinin bulundurulmaması,