KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/10761 E., 2013/4414 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2013
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna sürüklenen çocuklar ... (iki kez) ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2009 gün ve 2007/150 Esas, 2009/59 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurun, suça sürüklenen çocuk ...'in eylemi hakkında aşamalarda bir beyanının bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde cinsel organını çıkarttığını ve mağdurun biraz yaladığını söylediği, eylem sırasında mağdura karşı cebir ve tehdit kullandığına dair dosyada herhangi bir delil de bulunmadığı gözetilmeden cezanın TCK.nın 103/4. maddesi gereğince artırılması,
Suça sürüklenen çocuk ...'nin bir suç işleme kararının icrası kapsamında, iki haftalık süre içerisinde değişik zamanlarda, yol kenarındaki çalılıklarda ve okul tuvaletinde iki kez mağdura karşı basit cinsel istismarda bulunduğu halde, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanması yerine sanığın her bir suçtan ayrı ayrı 103/1-4-6. maddeleri uyarınca göre iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi,
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4 Esas, 2010/110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurun muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisinin görüşüne göre beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınması gerekirken, usûlüne uygun teşekkül etmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun düzenlediği rapora itibar edilerek hüküm kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/10761, K. 2013/4414, 15 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama