Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/10986 K.2013/4853

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2009 gün ve 2008/144 Esas, 2009/235 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararna ve Adli Tıp Kurumu Kanununun ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilerek, usulüne uygun teşekkül ettirilen bir heyetten rapor aldırılması,

yeni aldırılacak raporda da mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozulmadığının bildirilmesi halinde, 11.04.2008 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporunda mağdurenin ruh sağlığının halen bozulduğunun belirtilmesi karşısında ortaya çıkacak çelişki nedeniyle gerekirse Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak raporla hüküm kurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,