Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/11257 K.2013/2419

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; sanık ile mağdurenin evlenmeleri nedeniyle açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 434/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin 20.06.2000 tarihli karar 5237 sayılı TCK hükümlerine göre sanığın lehine olduğundan uyarlama talebinin reddiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının ise zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2009 gün ve 2009/31 Esas, 2009/26 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Dosya içeriğine göre sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan Göle Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, mahkemenin usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmayan bu suçtan verdiği düşme hükmü hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup temyiz hakkı kazandırmayacağından, incelemesinin sadece ırza geçme suçundan verilen uyarlama talebinin reddine dair hükme yönelik temyizle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 17 yaş içerisinde olan sanığa isnat edilen ırza geçme suçunun zamanaşımı süresi bakımından lehe olan 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesindeki çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve aynı Kanunun 66/ld-2. maddesi uyarınca 10 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 20.06.2000 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar da bu sürenin gerçekleştiği ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin olunan nüfus kayıt örneğine göre de mağdure ile sanığın da halen evli oldukları anlaşıldığından,