Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/11473 K.2013/4661

Fuhuş suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 2009/611 Esas, 2009/804 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden tek suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, karar başlığında mağdurelerin isminin yazılmaması ise mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi altsoyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, kendi altsoyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet,