KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/1360 E., 2012/505 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2012
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Irz ve namusa tasaddide bulunma ve kaçırma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2006 gün ve 2004/275 Esas, 2006/70 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Oluşa ve kabule göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, karar tarihi olan 23.02.2006’dan inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında kaçırma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;
Sanığın iddianame anlatımı ve mağdure beyanları karşısında birden fazla kez 12 yaşından küçük mağdureyi cebir ve şiddetle alıkoyma suçunu işlediği belirlenmiş ise de; teselsül nedeniyle sanığa verilen cezada artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla üç yıl süreyle geçici kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasına hükmolunması gerekirken, müebbeden kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/1360, K. 2012/505, 23 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama