Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/13837 K.2012/11635

Cinsel taciz suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tavas Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 2009/127 Esas, 2009/208 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varılmaması nedeniyle mahkemece CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre sanığın cinsel taciz suçunu değişik zamanlarda bir suç işleme kararı ile gerçekleştirilmesine rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine 53/1-c maddesinde belirtilen hakların tamamından şartlı tahliye tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak bunun yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,