Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/13844 K.2011/4323

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2010 gün ve 2009/202 Esas, 2010/218 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmesi üzerine dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın nitelikli cinsel istismar suçu kastı ile icrai hareketlere başlaması yalnız başına teşebbüs hükmünün uygulanmasına yeterli bulunmamasına, açıklanabilir ve kabul edilebilir bir engel sebebin varlığının gerekmesine, olayımızda olduğu gibi kimsenin olmadığı, sanığa ait evde 10 yaşındaki mağdureye karşı penisini cinsel organına sürtme, çeşitli yerlerini öpüp sarılma şeklinde başlayan nitelikli cinsel istismarın icrai hareketlerinden ciddi bir engel olmadan kendiliğinden vazgeçen sanığın eyleminin, dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca aynı Kanunun 103/1. maddesinde yazılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan cezalandırılması,