Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/13923 K.2012/11522

Hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2008 gün ve 2008/422 Esas, 2008/1030 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sokak ortasında cinsel organını çıkartarak iki mağdureye göstermekten ibaret eyleminde hem cinsel taciz hem de hayâsızca hareketlerde bulunma suçlarının unsurlarının oluştuğu, fikri içtima kuralları gözetildiğinde sanığın daha ağır olan cinsel taciz suçundan cezalandırılmasının gerektiği, ancak mağdurelerin tespit edilememesi nedeniyle şikâyet şartı gerçekleşmediğinden bu suç yönünden cezalandırılamayan sanık hakkında mahkemece, TCK.nın 225. maddesi ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tekerrüre esas alınan Uzunköprü Sulh Ceza Mahkemesinin 03.10.2007 gün ve 2007/230 Esas, 2007/312 Karar sayılı ilamına konu cinsel taciz suçundan doğrudan tayin olunan adli para cezalarının 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince miktar itibarıyla kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,