Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/14135 K.2013/8803

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2009 gün ve 2008/511 Esas, 2009/273 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Temyiz dilekçesinin içeriğine göre; sanık müdafiin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiğinin kabulü ile, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; mağdurenin olay günü rızası ile aracına binerek kendisiyle geldiğini, mağdureyi zorla kaçırmadığını, hatta araca bindikten sonra mağdurenin annesinin kullanmış olduğu telefon ile mağdurenin cep telefonunu çaldırdığını, mağdurenin de annesini arayarak 4-5 dakika içerisinde eve geleceğini belirttiğini söylemiş olması karşısında, mağdure ve annesinin olay tarihine ait telefon görüşme kayıtlarının temin edilerek sanığın savunmalarının doğru olup olmadığı araştırıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından cezanın infazının tamamlanmasına kadar uygulanacağı gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması,