Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/14290 K.2013/11318

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2010 gün ve 2009/427 Esas, 2010/40 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafiin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, mağdureye yönelik bedensel temas içeren cinsel davranışlarda bulunan sanığın eyleminin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre usulüne teşekkül etmiş bir kuruldan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

CMK.nın 231/6. maddesinde aranan koşullar yönetimine göre irdelenip gerekçelendirilmeden, üniversite öğrencisi olan ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında ''Suçun işleniş şekli ve özelliği, sanığın kişiliği, müsnet suçun kamu güveni ve kamu düzeni üzerindeki etkisi nazara alınarak'' şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 34/1 ve 230/1-d maddelerine aykırı davranılması,