Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/14516 K.2013/2333

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2006 gün ve 2006/565 Esas, 2006/760 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından süresi içinde Yargıtayca incelenmesi istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Mahkemece temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sırasındaki gözettiği gerekçelere kısmen aykırı şekilde TCK.nın 62/1. maddesi uygulanmamış ise de, TCK.nın 62/2. maddesinde gösterilen takdiri indirim nedenlerinin sınırlı olmayıp, hakimin takdir edeceği başka nedenleri de gözönüne alarak takdir hakkını kullanabileceği, mahkemece takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş bulunması yeterli olup tebliğnamedeki sanıklar Kemal ve Serhat hakkında bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanmaları yerine, infaz süresince yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükümden çıkarılarak,