KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/1479 E., 2011/6245 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Aralık 2011
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Irz ve namusa tasaddide bulunma ve kaçırma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; kaçırma suçu kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu kabul edilerek bu suç ile diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2006 gün ve 2006/162 Esas, 2006/247 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve kabule göre sanığın mağduru eski okul binasında bulunan bir odaya soktuktan sonra kastını belli ederek “gel seninle s...” dediği, mağdurun istemediğini beyan etmesi üzerine onun pantolon ve kilodunu zorla indirdikten sonra elindeki bıçağı göstererek mağduru yüzükoyun yere yatırarak cinsel organını mağdurun anüsüne sokmaya çalıştığı, mağdurun acıyor demesi üzerine yerinden doğrularak bu defa sanığın kendi kazağını çıkarmaya çalışırken oraya gelen tanık Sedat'ın sanığa müdahale etmesi sonucu eylemini tamamlayamadığı gözetildiğinde, sanığın kanıtlanan eylemin zorla ırza geçmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde ırz ve namusa tasaddiden hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Suç tarihine, sanığın yaşına ve atılı suçlardan hükmolunan ceza miktarlarına nazaran her iki suç yönünden de sanık hakkında 5395 sayılı Kanunun 23. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, yasal olmayan şekilde sanık hakkında iki ayrı suçtan verilen ceza toplamı gerekçe gösterilerek hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/1479, K. 2011/6245, 29 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama