KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/1489 E., 2012/992 K.·Karar
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2012
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Kaçırma, ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.11.2005 gün ve 2005/190 Esas, 2005/256 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
Sanığa atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı ...nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 06.08.2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı ...nın 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından verilen cezaların hukuka aykırı biçimde toplanarak, toplama sonucu ortaya çıkan ceza miktarı nazara alınıp, sanık hakkında 5395 sayılı Kanunun 23. maddesinin
-2-
...
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/1489, K. 2012/992, 8 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama