Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15022 K.2013/5274

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Solhan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.09.2008 gün ve 2007/71 Esas, 2008/126 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ...müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların savunmalarına, mağdurenin hakim tarafından havale edilen 30.10.2008 tarihli dilekçesine, olayın 08.06.2007 günü ve öğle vakti saat 13.00 sıralarında meydana gelmesine, mağdurenin annesi tarafından tanık olarak gösterilen ...’ın olay yerine 150 m. uzaklıkta jandarma karakolu bulunduğu,

zorla kaçırılmanın mümkün olmadığı şeklindeki beyanına, mağdurenin mahkeme aşamasında annesinin kolluğa müracaatından dolayı zor durumda kalmaması için zorla götürüldüğünü, keza evine götürdüğü sanık ...'e de zorla kaçırıldığını söylemediğini ifade etmesine ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların 17 yaşındaki bulunan mağdureyi ellerini, ayaklarını bağlayıp yola kadar sürükleyerek götürmelerinin mümkün olup olmadığının tatbiki bakımından mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin, soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığında alınan 13.06.2007 tarihli beyanında darp ve cebire maruz kalmadığını, kaçırıldıktan sonra alıkonduğu evin sahibi sanık ...'in kendisinin zorla getirildiğini bilmediğini belirtip aşamalarda şikâyetçi olmadığı ve olaydan hemen sonra 18.06.2007 tarihinde sanık ... ile evlendikleri ve evliliğinde devam ettiği dikkate alınmadan, suçun unsuru olan cebrin ötesine geçildiğine dair bilgi olmadığı halde “cebrin miktarı ve niteliği” gerekçesiyle ve yine suçun unsuru olduğu halde, “sanık sayısına dayanılarak temel cezanın tayininde yasal olmayan ve yetersiz gerekçelerle TCK.nın 61. maddesinde belirtilen suçun işleniş şekli ile hak ve oranlılık ilkesi gözetilmeden temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini edilmesi,