Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1527 K.2012/2097

Irza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2005/352 Esas, 2005/447 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, hüküm kurulmuş ise de; sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı eylemini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nın 102/2, 102/3-d ve 62/2. maddelerinin en lehe tatbiki halinde dahi 5237 sayılı TCK.nın açıkça sanığın aleyhine olduğu anlaşıldığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun bıçak kullanılarak işlendiği anlaşıldığı halde, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK.nın 109/3-a maddesine göre artırılmaması ise karşı temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle tayin olunan cezanın kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilirken, fıkraların belirtilmemesi, hangi haklardan, ne kadar süre ile yoksun bırakıldığının açıkça gösterilmemesi,

Irza geçme suçundan belirlenen cezada tekerrür nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

.../...

-2-

Kanuna aykırı; sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün hükümden çıkarılarak bunun yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet,

...