Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/15607 K.2013/11138

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2009 gün ve 2009/87 Esas, 2009/321 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan mahkûmiyetinin adli para cezası olması nedeniyle bu suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmadığına ilişkin uyarlama kararı bulunup bulunmadığının araştırılmadan tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 15.05.2012 gün, 2012/10-8 Esas, 2012/193 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın adli sicil kaydında yer alan 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrili cezayı içeren mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak, mahkemesince uyarlama yapılmasının sağlanmasının bu aşamada gerekli olmaması ve bu konuda infaz aşamasında değerlendirme yapılması olanaklı olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanığın inkara yönelen savunmasına, bu savunmayı doğrulayan doktor raporlarına, mağdur ve tanık beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın çocukları olan mağdurlara yönelik kasten yaralama suçunu işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,