KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/15701 E., 2013/11230 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2013
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
İftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2009 gün ve 2008/140 Esas, 2009/67 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında iftira suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde ;
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1-3. maddesi gereğince 2000 TL'ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte bulunup, hükmün temyiz kabiliyeti bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca sanık müdafiin temyiz isteminin REDDİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın suç tarihinde işyerinin ve otosunun kurşunlandığı, katılanın mahkemedeki beyanında sanığın daha önceki ortağı olan ...'tan 8.000 TL alacaklı olduğunu, bu alacağını sanıktan istediğini söylemiş olduğunun da anlaşılmış olması karşısında, sanığın şikâyetinin maddi vakalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp yasal şikâyet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu, bu nedenle sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan soruşturma başlamadan önce Cumhuriyet Savcılığına, katılanın kendisinden para istemediğini, aralarında husumet olduğu için böyle bir isnadda bulunduğunu beyan etmiş olması karşısında, sanık hakkında TCK.nın 110. maddesi gereğince cezasından indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/15701, K. 2013/11230, 11 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama