Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1591 K.2012/2322

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2006 gün ve 2005/508 Esas, 2006/70 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 150. maddesinin hükümden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değiştirilmeden önceki 3. fıkrası gereğince, üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlarda şüpheli veya sanığa istemi aranmaksızın müdafii görevlendirilmesi usulünün benimsenmesi karşısında, ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismar suçundan yargılanan sanığın 05.12.2005 tarihli celsede müdafii hazır bulunmaksızın sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

5271 sayılı CMK.nın 236/3. maddesinin emredici hükmüne rağmen yaşı küçük mağdurenin tanık olarak dinlenmesi sırasında psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişinin bulundurulmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,