Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1783 K.2012/2137

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2005 gün ve 2002/544 Esas, 2005/280 Karar, sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2 maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 10.12.2002'den itibaren inceleme günü kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkındaki ırza geçme suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;

Sanık ile mağdurenin hükümden sonra 07.12.2005 tarihinde evlendikleri ve 01.04.2008 tarihinde boşandıklarının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kaydı örneğinden anlaşılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 434/son maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi bakımından, boşanmaya dair Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.01.2007 gün ve 2006/206 Esas, 2007/4 Karar sayılı dosyası getirtilip, sanık yönünden boşanmadaki kusur durumu da araştırılarak sanığın sonucuna göre hukûki durumunun tayin ve takdiri lüzûmu,

...