Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/18020 K.2013/7701

Şantaj ve hürriyeti tahdit suçundan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; şantaj suçundan açılan kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2009 gün ve 2009/122 Esas, 2009/182 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Şantaj suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi ile hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış ise de, CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşme yerine ortadan kaldırma kararı verilmesi kanuna aykırı olduğundan, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı geretirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelemesine gelince;

Sanıkların atılı suçu cinsel amaçla gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde, lehe aleyhe kanun karşılaştırmasında 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması suretiyle hatalı değerlendirme yapılarak, yeni kanunun lehe olduğunun tespiti ile yazılı şekilde hüküm kurulması,