Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1836 K.2012/1986

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2005 gün ve 2005/389 Esas, 2005/491 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33. maddeleri uygulanmamış ise de, bu husus infazda nazara alınacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın oluşa ve kabule uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olamayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun zamanaşımı yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,