Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/19830 K.2013/11015

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2009 gün ve 2008/199 Esas, 2009/156 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Kendi ... ve namusunu ilgilendiren bir konuda sanığa iftira atması için geçerli sebep bulunmayan mağdurenin aşamalarda özünde değişmeyen ve samimi beyanları, bunu doğrulayan tanık ..., ... ve ...'nın beyanları,

mağdure hakkında Ünye Devlet Hastanesinden alınan 30.07.2007 tarihli adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin, olay günü kardeşi ... ve arkadaşı ... ile birlikte geçici olarak Kur'an kursu olarak kullanılan süt fabrikası inşaatından eve gitmek üzere yola çıkıp, kalemini unutması nedeniyle aynı yere tek başına döndüğü sırada, bunu gören sanığın mağdurenin peşinden içeri girip onun zorla ırzına geçtiği, sanığın alınan savunmalarında olay yerinde karşılaştığını beyan ederek mağdurenin kolundan ısırdığını beyan etmesi şeklinde tevil yollu ikrarı,

olaydan sonra mağdurenin eve gidip korkması ve çekinmesi nedeniyle ailesine olayı sanığın kendisine sataştığı şeklinde anlatması üzerine babası ...'ın sanığın babası olan ...'yı telefonla arayıp olayı sorması, ...'nında bunu doğrulaması şeklinde sübut bulan olayda, sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel istismar suçundan TCK.nın 103/2. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,