Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/20751 K.2013/10994

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.09.2009 gün ve 2009/223 Esas, 2009/515 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına, tanık ...’ın beyanına, 29.12.2008 tarihli tutanak içeriğine, sanığın savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre,

haklarında verilen mahkûmiyet hükümlerinin açıklanması geri bırakılan diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte sanığın kullandığı araçla mağdureyi kaçırmak için Trabzon’dan, Giresun’a geldikleri, mağdurenin evinden dışarı çıktığında sanıklar ... ile ...'un mağdurenin kolundan tutup zorla sanığın kullandığı araca bindirip Trabzon’a sanığın kızkardeşi olan tanık ...'ın evine getirdikleri, tanık ...'in mağdurenin kaçırıldığını öğrenmesi üzerine sanıklarla tartıştığı, sanıkların evden ayrılması üzerine polisi arayarak ihbar ettiği, polis ekiplerince aracın Soğuksu Cad. üzerinde görüldüğü,

yapılan ikazlara rağmen aracın durmaması üzerine aracın önü kesilerek sanıkların yakalandıkları biçimde gerçekleştiği anlaşılan olayda, sanığın eylemini cebirle işlediği, mahkemece de eylemin zorla yapıldığı kabul edildiği halde, sanığın TCK.nın 109/2. maddesine göre cezalandırılması yerine, aynı Kanunun 109/1. maddesiyle eksik ceza belirlenmesi ve sanığın, mağduru kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma iradesi bulunmadığı ve soruşturma başladıktan sonra yakalandığı halde hakkında TCK.nın 110. maddesinde belirlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

şoför olarak suça katıldığı ve kendisi bulunmaksızın suçun işlenemeyeceği gözetildiğinde, asli fail olarak eyleminden sorumlu olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiştir.