Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/20820 K.2012/5676

Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'ın; aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma suçundan ise sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Çekerek Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.07.2007 gün ve 2006/50 Esas, 2007/109 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

765 sayılı TCK.nın 237. maddesinin 3 ve 4. fıkralarının Anayasa'nın 174. maddesi ile koruma altına alınmış olan 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun medeni nikah ile ilgili hükmünü koruyarak bu hükmü ihlal eden eylemleri yaptırım altına aldığı, söz konusu maddenin 5271 sayılı CMK.nın 231/14. maddesinde belirtilen suçlardan olduğu, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanığa atılı suçun 765 sayılı TCK.nın 119. maddesi uyarınca ön ödemeye tâbi suçlardan olduğu anlaşılmasına karşın önödeme teklifi yapılmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında uygulama yapılırken karar yerinde 765 sayılı TCK.nın 237. maddesinin 3. fıkrası yerine 2. fıkrasının yazılması,

Sanık hakkında lehe kabul edilen 647 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken, infazı kısıtlayacak ve tereddüte neden olacak şekilde taksit sayısı belirtilmeyerek ve aylık ödenecek miktar tayin edilmek suretiyle uygulama yapılması ve ayrıca aynı Kanunun 5/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla temel adli para cezasının alt sınırını geçmeyen her türlü para cezasının taksitlendirilemeyeceği gözetilmeden, bu nitelikteki adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında lehe kabul edilen 647 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken, infazı kısıtlayacak ve tereddüte neden olacak şekilde taksit sayısı belirtilmeyerek ve aylık ödenecek miktar tayin edilmek suretiyle uygulama yapılması