Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/21823 K.2013/11294

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 1. Çocuk Mahkemesinden verilen 28.01.2010 gün ve 2009/381 Esas, 2010/48 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre sanığın, apartman boşluğunda merdivenlerden çıkan mağdureye cinsel organını göstermesinden ibaret olan eyleminin, vücut teması içermemesi nedeni ile 5237 sayılı TCK.nın 105. maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanık müdafiin lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebi karşısında sanık hakkında TCK.nın 62. maddesinin failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar dikkate alınarak uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden ve sanığın ilerde suç işleyip işlemeyeceğine yönelik kanaatin CMK.nın 231. maddesindeki hususlara göre tartışılması gerekli olup, bu tartışma yapılmadan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK.nın 62. maddesinin uygulanmaması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,