Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22113 K.2013/11401

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hırsızlık suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bor Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.04.2010 gün ve 2009/250 Esas, 2010/104 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdure, sanık ve tanık ...'ın aşamalardaki anlatımları ve tüm dosya içeriğinden, suç tarihinde mağdurenin el çantasını önceden tanıdığı tanık ...'a ait otomobilde unuttuğu, mağdure bu çantayı almaya geldiğinde tanık ile aralarında bir tartışmanın yaşandığı,

tanık ...'ı önceden tanıyan sanığın bu tartışmayı görerek müdahale edip, onları istedikleri yere götürebileceğini söylediği ancak mağdurenin araca binmesinden sonra tanık ...'ın binmesini beklemeden hareket ederek mağdureyi rızası dışında kuytu bir yere götürerek cinsel ilşkiye girme teklifinde bulunduğu ancak mağdurenin kabul etmemesi üzerine onu serbest bıraktığı, sonrasında mağdurenin çantasının kaybolduğu ve içerisinde bulunan 140 TL parası dışındaki tüm eşyalarıyla birlikte çalılar arasında bulunduğu,

tanık ...'ın anlatımlarında söz konusu çantayı sanığa verdiğini söylemesine karşın, sanığın aşamalardaki beyanlarında bu çantayı tanık ...'ın çalıların arasına attığını belirttiğinin anlaşılması karşısında, mağdurenin çantasında bulunan paranın sanık tarafından alındığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırcı delil bulunmadığı gözetilerek hırsızlık suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,