Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22482 K.2013/7047

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma ve 5237 sayılı Kanun hükümlerinin lehe sonuç doğurduğunun kabulüyle nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2009 gün ve 2009/130 Esas, 2009/303 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkemece, sanığın suç tarihinde bir arkadaşlarının nişan töreninden birlikte çıktığı mağdureyi yakında bulunan bir biriket imalethanesine götürdükten sonra zorla vücuna organ sokarak cinsel saldırıda bulunduğu, sonra ağlamakta olan mağdureye sana kalacak bir yer bulalım diyerek ikna ettiği ve birlikte gittikleri sırada tekrar cinsel ilişkiye girmek istediğini söyleyerek oradaki bir inşaata götürüp nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu ve sonrasında tanık ...'nin evine götürerek burada bir kez daha mağdurenin rızası dışında cinsel ilişkiye girerek eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiğinin oluşa uygun olarak kabul edilmesi karşısında, tebliğnamedeki sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağından bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe sonuç doğurduğu doğru olarak kabul edilip, anılan kanun hükümlerine göre cezalandırıldığı halde, 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilerek hükmün karıştırılması,