Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22504 K.2013/11285

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve hakaret suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; hakaret suçundan beraatine, basit cinsel saldırı iddiasına konu eylemlerinin ise (3 kez) kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulu ile bu suçtan (3 kez) mahkûmiyetine dair Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2010 gün ve 2009/195 Esas, 2010/51 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece 5271 sayılı CMK.nın 226/1-2. maddesi uyarınca ek savunma ... da tanınmadan eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hüküm kurulduğu anlaşılsa da, hükmolunan ceza daha lehe olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında 18.06.2009 ve 22.06.2009 tarihinde işlenen kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin, Anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükümlerin temyizi kabil olmadığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,