Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22573 K.2013/11223

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2009 gün ve 2008/332 Esas, 2009/346 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Dosyada bulunan onaylı nüfus kayıt örneğine göre,

13 yaşı içerisinde bulunan ve anne babasının ayrılmaları nedeniyle annesi ile birlikte yaşayan mağdurenin 30.06.2008 günü sokakta erkekler ile gezdiğini gören babasının yanına giderek ne olduğunu sorması üzerine 2007 yılının Aralık ayında sanık tarafından tecavüze uğradığını sanığın kendisini zorla evine götürürek ilişkiye girdiklerini, sonrasında sanığın zorlamasıyla sanığın arkadaşlarıyla da ilişkiye girmek zorunda kaldığını söylediği, yapılan araştırma sonucunda sanığın arkadaşlarının tespit edilerek bu kişiler hakkında mağdurenin iddialarının soyut olduğundan bahisle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği,

sanığın alınan beyanında ise mağdure ile bir süre çıktığı ve aralarında herhangi bir ilişkinin yaşanmadığını beyan ettiği, tanıklar; ... ve ...'ın alınan beyanlarında sanık ile mağdurenin arkadaş oldukları ve ayrılmalarından sonra mağdurenin yanlarına gelerek "Sanığın başına öyle bir iş açtımki" diye söylediğinin sübut bulması karşısında, durumunu çevreye mazur göstermek düşüncesinin sonucu olduğu kanaatine varılan mağdurenin soyut iddiasından başka sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken,