Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22592 K.2013/12015

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2009 gün ve 2009/595 Esas, 2009/841 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdikleri halde, haklarında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması ve mağdureyi soruşturma başladıktan sonra serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında da koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 110. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından, sanıklar hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasının önceki hatalı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif cezalardan ötürü ikinci kez ve başka bir biçimde yararlandırmaları anlamına geleceği, dolayısıyla olayda bu düzenlemenin uygulama yerinin de olmadığı anlaşıldığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre mahkûm oldukları uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak,