Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22659 K.2013/11262

Nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2010 gün ve 2008/366 Esas, 2010/136 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure beyanları, Adli Tıp Ankara Şube Müdürlüğünün 10.07.2008 tarihli raporu ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın mağdureyi zorla yatak odasına götürerek cebinden çıkardığı jiletle vücudunun çeşitli yerlerini kestikten ve “senin her yerini keseceğim, seni kimselere yar etmeyeceğim, öldüreceğim” biçiminde sözlerle tehdit ettikten sonra cinsel saldırı eylemine devam ettiği olayda, sanığa hükmedilen temel cezada 5237 sayılı TCK.nın 102/3-d maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan olayın üzerinden bir yıl geçmeden alınan, cinsel saldırı eyleminin olmadığı, darp olayına bağlı olduğuna dair muayene kaydı içeren ve mağdurenin 10.12.2009 tarihli celsede olaydan önce iki kez intihara teşebbüs ettiğini, psikolojik sorunları nedeniyle Ankara Atatürk Hastanesi'nde tedavi

gördüğünü belirtmesi karşısında söz konusu bulguları da içermeyen 29.04.2009 tarihli rapora dayanılarak sanık hakkında verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle artırıma tâbi tutulması,